Płyta główna czyli "baza" do której dołączone są wszystkie podzespoły komputera. To poprzez nią wszystkie części mogą wymieniać dane, przesyłać informacje od dysku do procesora, ramu i karty graficznej... To taki centralny układ nerwowy, który musi być odpowiednio wyposażony.
W zależności od procesora płyta musi mieć odpowiednie gniazdo - podstawkę, w której go zamontujemy. Musi mieć odpowiednią wielkość w zależności od posiadanej obudowy (bądź planowanej). Musi mieć odpowiedni chipset, który jest przystosowany do obsługi wersji procesora, odpowiednią ilość slotów na pamięć, karty rozszerzeń, dyski czy pomniejsze inne gniazda.
Przed zakupem musimy wybrać odpowiedni model, patrząc właśnie w takiej kolejności. Nie jest to trudne, zawsze w opisie wszystko jest wyszczególnione i takie informacje bez trudu znajdziemy. Dodatkowo pewne modele nadają się od podkręcania (overclocking) i to również należy mieć na uwadze. Wiele płyt posiada dodatkowe gniazda, włączniki, podświetlenia itp...
Ja wybrałem Asusa, model Sabertooth ze względu na stabilność, możliwość podkręcania, ilość wszystkich slotów i cenę. Był to dla mnie najlepszy kompromis, bo wybór części to zawsze kompromis, nawet przy nieograniczonej gotówce - nie można mieć wszystkiego na raz :D
Zapraszam do oglądania
środa, 5 marca 2014
Rozpakowanie - zasilacz OCZ Fatal1ty 750W (projekt komputera)
Zasilacz to kolejny bardzo ważny element komputera, odpowiedzialny za dostarczanie prądu do wszystkich podzespołów. Od jego sprawności zależy stabilność całego systemu. Niewystarczająca moc czy mało stabilne napięcia pod obciążeniem, będą powodowały nagłe wyłączenia komputera, blue screeny czy zwykłe "zwisy". Przy kupnie zawsze należy uwzględnić ilość pobieranej mocy przez poszczególne komponenty, tak podstawowe jak i wszystkie dodatki typu oświetlenie, wentylatory, panele czy urządzenia podłączane pod porty USB. Po zliczeniu całości trzeba zawsze dodać parę watów i już można zacząć poszukiwania w sklepie. Warto kupować zasilacze znanych producentów, wyposażane w szereg zabezpieczeń oraz posiadające certyikaty (brązowe, srebrne, złote i platynowe) obrazujące stabilność napięć przy procentowym obciążeniu.
W internecie znajdziecie listy sprzętu firm tzw. no-name, sprzętu takich marek odradzam kupować.
Mój zasilacz jest w części modularny, to znaczy że można podłączać/odłączać część okablowania, w zależności od potrzeb. Są zasilacze w pełni modularne, gdzie możemy odłączyć wszystkie kable i np zamienić na jakieś ładniejsze (jest ich cała masa) gdy zależy nam na wyglądzie wnętrza komputera.
Na koniec dodam, że kilka tygodni po zakupie okazało się, że firma OCZ stała się bankrutem i została sprzedana. Oznacza to kłopot w przypadku reklamacji produktu...
Zapraszam do oglądania :)
W internecie znajdziecie listy sprzętu firm tzw. no-name, sprzętu takich marek odradzam kupować.
Mój zasilacz jest w części modularny, to znaczy że można podłączać/odłączać część okablowania, w zależności od potrzeb. Są zasilacze w pełni modularne, gdzie możemy odłączyć wszystkie kable i np zamienić na jakieś ładniejsze (jest ich cała masa) gdy zależy nam na wyglądzie wnętrza komputera.
Na koniec dodam, że kilka tygodni po zakupie okazało się, że firma OCZ stała się bankrutem i została sprzedana. Oznacza to kłopot w przypadku reklamacji produktu...
Zapraszam do oglądania :)
Procesor AMD FX 8350 (projekt komputera)
Pierwszy film z rozpakowań, zaczynamy od procesora który jest sercem całego komputera.
komputer postanowiłem zbudować na platformie AMD a nie Intela, z uwagi na koszty. Cena procesora w stosunku do Intelowskiego odpowiednika - Core i5 - sięgała prawie 40% mniej. Oprócz samej ceny ważnym czynnikiem była ilość rdzeni oraz ich wykorzystanie podczas działania w programach do obróbki grafiki/video. Tu wydajność tego FX-a jest podobna do wydajności Core i7 4770
Dodatkowym czynnikiem jest całościowy koszt, związany z wieloma dodatkami, które wpływają na komfort pracy jednocześnie podnosząc cenę - dlatego wygrała tańsza opcja.
Sam procesor ma spore możliwości, w końcu to 4 moduły/8 wątków i taktowanie 4GHz, które można przyspieszyć...
Na koniec dodam, że jakość filmu słaba, spowodowane jest to niemożnością użycia lepszego programu renderującego. Dopiero przy ostatnich filmach widać znaczną poprawę ;-)
komputer postanowiłem zbudować na platformie AMD a nie Intela, z uwagi na koszty. Cena procesora w stosunku do Intelowskiego odpowiednika - Core i5 - sięgała prawie 40% mniej. Oprócz samej ceny ważnym czynnikiem była ilość rdzeni oraz ich wykorzystanie podczas działania w programach do obróbki grafiki/video. Tu wydajność tego FX-a jest podobna do wydajności Core i7 4770
Dodatkowym czynnikiem jest całościowy koszt, związany z wieloma dodatkami, które wpływają na komfort pracy jednocześnie podnosząc cenę - dlatego wygrała tańsza opcja.
Sam procesor ma spore możliwości, w końcu to 4 moduły/8 wątków i taktowanie 4GHz, które można przyspieszyć...
Na koniec dodam, że jakość filmu słaba, spowodowane jest to niemożnością użycia lepszego programu renderującego. Dopiero przy ostatnich filmach widać znaczną poprawę ;-)
piątek, 14 lutego 2014
Moje publikacje...
Dziś w jubileuszowym wydaniu miesięcznika IGNIRE zostały opublikowane dwa moje zdjęcia. Wydanie jest poświęcone tematyce lotniczej, i posiada stronę z darmową wersją (w linku poniżej). Moje zdjęcia znajdują się na stronie 69
Wydawnictwo jest dość "egzotyczne" i raczej niszowe ale każda droga do reklamy jest słuszna ;-)
IGNIRE - Crystal Concept
poniedziałek, 27 stycznia 2014
Update - Składanie komputera do obróbki zdjęć!
No i stało się! Nareszcie doszły do mnie ostatnie już części do nowego komputera i niebawem rozpocznę jego montaż. Trwało to trochę długo, ale względy finansowe nie pozwalały zakończyć moich zakupów wcześniej. Nic straconego - jak to ludzie mówią - ważne, że w końcu się udało :))
Przyznam, że dawno otwieranie paczki nie sprawiło mi tyle radochy, do tej pory cieszę się jak dziecko i już nie mogę się doczekać. Pozostało mi tylko nakręcić ostatnie rozpakowania, by pokazać Wam jak wyglądają poszczególne podzespoły i nakręcić samo składanie. Oczywiście na blogu z przyczyn braku czasu zapanowało drobne opóźnienie względem YouTube, ale i to niebawem nadrobię. Nie będziecie musieli poszukiwać filmów z rozpakowań na YT czy G+, tylko wszystko będzie pod ręką na blogu.
Pozdrawiam i zdecydowanie do szybkiego poczytania i usłyszenia a być może do widzenia również :P
Przyznam, że dawno otwieranie paczki nie sprawiło mi tyle radochy, do tej pory cieszę się jak dziecko i już nie mogę się doczekać. Pozostało mi tylko nakręcić ostatnie rozpakowania, by pokazać Wam jak wyglądają poszczególne podzespoły i nakręcić samo składanie. Oczywiście na blogu z przyczyn braku czasu zapanowało drobne opóźnienie względem YouTube, ale i to niebawem nadrobię. Nie będziecie musieli poszukiwać filmów z rozpakowań na YT czy G+, tylko wszystko będzie pod ręką na blogu.
Pozdrawiam i zdecydowanie do szybkiego poczytania i usłyszenia a być może do widzenia również :P
niedziela, 5 stycznia 2014
Projekt "STEADICAM 2014"
Nowy rok zaczynam nowym projektem. Właściwie to już jakiś czas po głowie chodziło mi własnoręczne wykonanie stabilizatora do kamery, ale jakoś brakowało zapału do pracy. Tym razem podjąłem wyzwanie i zabiorę się do roboty!
Na rynku jest wiele różnych typów oraz modeli stabilizatorów, i szczerze mam mały mętlik w głowie którą drogę wybrać. Na razie jestem na etapie analizowania budowy i zasady działania pod kątem moich możliwości - narzędzi i materiałów. Nie mogę sobie pozwolić na zbyt wyrafinowaną konstrukcję, ale nie chcę też zmontować brzydkiego, nieporęcznego kawałka żelastwa z którym nikt nie będzie chciał się publicznie pokazać ;) Oczywiście jak to zawsze u mnie bywa, analizując możliwości na sam koniec poprzeczkę nieco sobie podniosę, tak by mieć przy czym trochę ruszyć głową i wysilić się przy majsterkowaniu. Na dzień dzisiejszy rysuje mi się obraz czegoś na kształt Glidecam-a HD 2000 czy Flycam-a Nano. Najpoważniejszym wyzwaniem na teraz jest rozwiązanie rozmieszczenia obciążenia, bo stabilizator ma pracować zarówno z lustrzanką (w przyszłości) oraz z małą i bardzo lekką kamerką Canon Legria. Drugim takim wyzwaniem będzie regulacja, pozwalająca na wyważanie górnej płytki pod kamerą/aparatem (czyli jakieś ruchome obciążenia) by całość mogła trzymać pion w pozycji swobodnej.
Całość pracy będzie dokumentowana fotografiami oraz opisem wykonywanych prac, które mam nadzieje zakończą się spektakularnym tryumfem a nie wielką klapą. Zapraszam do śledzenia postępów z prac.
A teraz do dzieła ;-)
Na rynku jest wiele różnych typów oraz modeli stabilizatorów, i szczerze mam mały mętlik w głowie którą drogę wybrać. Na razie jestem na etapie analizowania budowy i zasady działania pod kątem moich możliwości - narzędzi i materiałów. Nie mogę sobie pozwolić na zbyt wyrafinowaną konstrukcję, ale nie chcę też zmontować brzydkiego, nieporęcznego kawałka żelastwa z którym nikt nie będzie chciał się publicznie pokazać ;) Oczywiście jak to zawsze u mnie bywa, analizując możliwości na sam koniec poprzeczkę nieco sobie podniosę, tak by mieć przy czym trochę ruszyć głową i wysilić się przy majsterkowaniu. Na dzień dzisiejszy rysuje mi się obraz czegoś na kształt Glidecam-a HD 2000 czy Flycam-a Nano. Najpoważniejszym wyzwaniem na teraz jest rozwiązanie rozmieszczenia obciążenia, bo stabilizator ma pracować zarówno z lustrzanką (w przyszłości) oraz z małą i bardzo lekką kamerką Canon Legria. Drugim takim wyzwaniem będzie regulacja, pozwalająca na wyważanie górnej płytki pod kamerą/aparatem (czyli jakieś ruchome obciążenia) by całość mogła trzymać pion w pozycji swobodnej.
Całość pracy będzie dokumentowana fotografiami oraz opisem wykonywanych prac, które mam nadzieje zakończą się spektakularnym tryumfem a nie wielką klapą. Zapraszam do śledzenia postępów z prac.
A teraz do dzieła ;-)
wtorek, 31 grudnia 2013
Wszystkiego Najlepszego w Nowym Roku !!!
Zawsze magicznego światła, oczywiście samych udanych kadrów, świetnych miejsc do fotografowania, uroczych modelek do aktu i dużo kasy na nowe szkła i korpusy w tym nadchodzącym 2014 roku !
środa, 25 grudnia 2013
GoogleTube czyli świątecznie żale profilowe...
Stało się! Dziś, w pierwszy dzień Świąt postanowiłem wreszcie dostosować się do wymogów połączenia wszystkiego ze wszystkim. Szkoda mi trochę, bo jednak sporo zajęło mi wymyślenie nazwy kanału na YouTube, a teraz zostałem zmuszony do jego zmiany - trudno... Nie dano wyboru nikomu, bo co to za wybór, gdy chciałbyś połączyć kanał z G+ ale bez zmiany nazwy? Albo wszystko nazywa się jak w G+, albo zyskujesz dodatkowe konto w G+. Z dwojga złego wybrałem nazwę istniejącego już profilu na G+, bo tracić czas na obsługę dodatkowego konta wydaje mi się zupełnie zbędną czynnością. Nie mogę powiedzieć, ze jestem zadowolony ale nie jestem jakimś wybrańcem. Google obdarowało tym wyborem każdego kto tylko używa YouTube. Bez połączenia lub stworzenia nowego profilu nie można nawet komentować pod filmami, szkoda że nie ma możliwości zarządzania komentarzami, szkoda że nie dano wyboru...
Jedyna nadzieja, to zwiększenie ruchu na kanale YT oraz na blogu, że więcej osób tu trafi, którym będę mógł pomóc w swojej przygodzie z fotografią. W końcu to właśnie dla Was to robię :)
Shuttermaniac (Paweł Grądys) ...
Jedyna nadzieja, to zwiększenie ruchu na kanale YT oraz na blogu, że więcej osób tu trafi, którym będę mógł pomóc w swojej przygodzie z fotografią. W końcu to właśnie dla Was to robię :)
Shuttermaniac (Paweł Grądys) ...
czwartek, 21 listopada 2013
Szumy i wysokie ISO - video tutorial
Żeby jeszcze bardziej ułatwić Wam zrozumienie roli ekspozycji przy fotografii na wysokiej czułości, zrobiłem tutorial na YouTube. W ten sposób możecie zobaczyć jak łatwy jest proces odszumiania, a raczej unikania zaszumienia zdjęć.
Zapraszam do oglądania
Zapraszam do oglądania
poniedziałek, 18 listopada 2013
Jak uniknąć szumów fotografując na wysokim ISO ?
Odpowiedź na tak zadane pytanie jest oczywista: fotografować na niskim ISO, ale niestety nie zawsze jest to możliwe... Kiedy już wszystko sprzysięgnie się przeciw Nam, warto pamiętać o jednej, bardzo ważnej zasadzie - wysokie ISO lubi być dobrze naświetlone .
Nie wnikając w szczegóły budowy, zasady działania itp. matrycy czy ludzkiego oka, ważne by mieć świadomość o różnicach w postrzeganiu światła między tymi dwoma "rejestratorami" obrazu. Otóż oko widzi lepiej cienie, potrafimy w całkiem dużej ciemności wbrew powszechnym opiniom widzieć sporo. Co prawda następuje utrata widzenia kolorów ale wedle powiedzenia że "w nocy wszystkie koty są czarne" widzimy doskonale kontury. Mocne światło natomiast powoduje szybkie przymknięcie źrenic, utratę widzenia i wreszcie ból. Najwygodniej patrzymy w ocienione miejsce, i to tam oczy pracują najwydajniej.
Aparat analogowy był tu podobny, bo film jednak podlegał procesom chemicznym, miał nieco mniejszą dynamikę (rozpiętość pomiędzy zupełną czernią i bielą) niż oko, jednak znacznie przewyższał możliwości współczesnych aparatów cyfrowych. One widzą dobrze w światłach. Oko widzi mniej więcej 14 f-stopów, film analogowy 8-9 a cyfrówki 6. Nas interesuje ta ostatnia wartość...
Jeśli przyjąć, że matryca ma 14 bitów to w górnym pierwszym f-stopie (pierwszym od prawej krawędzi histogramu) możliwych odcieni do zarejestrowania będzie wynosiła 4096, w drugim będzie o połowę mniej czyli 2048, w trzecim 1024, w czwartym 512, piątym 256, szóstym 128. Ilość bitów to ilość możliwych odcieni. Teraz widać dlaczego w cieniach pojawia się szum. Oczy widzą lepiej to, co aparat oddaje gorzej. Każdy ruch suwaka ekspozycji na + powoduje generowanie nie istniejących informacji - szumu. Jest to bardziej widoczne, im silniejsze wzmocnienie sygnału z matrycy - czułość - ISO.
Na przykładach pokażę Wam, że nawet prosta korekcja ekspozycji na +1 da na starcie ok. 25% mniej szumów. Ten jeden f-stop dodatkowo przesuwamy podczas wywoływania na -1, co obetnie szum o kolejne 25%. Jak zawsze jest haczyk - to kadr. W zależności co mamy w kadrze, nie zawsze jest możliwa korekta na +1 czy nawet +2. W takim wypadku staramy się o mniej, byle coś było na +.
Staramy się nie prześwietlać, ewentualnie bardzo delikatnie, pamiętając że zbyt jasne w tym momencie zdjęcie później będziemy korygować.
Według wielu osób, mój korpus C40D jest używalny do ISO 400, a ja poniżej udowodnię, że i 1600 mu nie straszne i to bez uciekania się do super-hiper usuwaczy szumu. Wykorzystam to, co jest dostępne w ACR. Oczywiście gotowe zdjęcia oraz RAW-y będą dostępne w linku na końcu posta.
A teraz do dzieła :)
Screeny z ACR poszczególnych naświetleń na ISO 100, 1600, 1600 +1EV Trzy ostatnie krzaki są tylko na ISO 1600 odpowiednio 0 +1 i +2EV
Różnice nie trudno zauważyć. Nawet bez jakiejkolwiek obróbki korekcja na + owocuje delikatnie mniejszym szumem. Proszę nie zwracać uwagi na ewentualne minimalne różnice w kadrach lub ostrości, ponieważ zdjęcia są zrobione bez użycia statywu.
Teraz czas na wyrównanie ekspozycji. Zdjęciom, które naświetliłem na +1 w ACR ustawię ekspozycję na -1 i +2 na -2. Zdjęcia oczywiście należy porównać z odpowiednikami naświetlanymi prawidłowo a nie na +
Pokażę teraz co się dzieje, jeśli chcemy rozjaśnić niedoświetlone zdjęcie na wysokim ISO. Będą zdjęcia naświetlane na 0 i w ACR dodam im ekspozycję na +1 i +2
Tak właśnie rodzą się szumy, bezwzględnie należy unikać niedoświetlania na średnim i wysokim ISO !
Czas na odszumianie 1600 oraz 1600 +1 i +2 - powiększenie 200%
Jak widać poprawna ekspozycja lub korekta na + zdecydowanie zmniejszają szum. Pamiętając o tej prostej zasadzie, nie musimy martwić się o to, że nasze zdjęcia będą przypominać sałatkę warzywną.
Wszystkie odszumione i zmniejszone zdjęcia są dostępne tutaj: Ściągnij zdjęcia :)
Na koniec ładnie obrobiona fotka na ISO 1600. Można ? Można... :))
Nie wnikając w szczegóły budowy, zasady działania itp. matrycy czy ludzkiego oka, ważne by mieć świadomość o różnicach w postrzeganiu światła między tymi dwoma "rejestratorami" obrazu. Otóż oko widzi lepiej cienie, potrafimy w całkiem dużej ciemności wbrew powszechnym opiniom widzieć sporo. Co prawda następuje utrata widzenia kolorów ale wedle powiedzenia że "w nocy wszystkie koty są czarne" widzimy doskonale kontury. Mocne światło natomiast powoduje szybkie przymknięcie źrenic, utratę widzenia i wreszcie ból. Najwygodniej patrzymy w ocienione miejsce, i to tam oczy pracują najwydajniej.
Aparat analogowy był tu podobny, bo film jednak podlegał procesom chemicznym, miał nieco mniejszą dynamikę (rozpiętość pomiędzy zupełną czernią i bielą) niż oko, jednak znacznie przewyższał możliwości współczesnych aparatów cyfrowych. One widzą dobrze w światłach. Oko widzi mniej więcej 14 f-stopów, film analogowy 8-9 a cyfrówki 6. Nas interesuje ta ostatnia wartość...
Jeśli przyjąć, że matryca ma 14 bitów to w górnym pierwszym f-stopie (pierwszym od prawej krawędzi histogramu) możliwych odcieni do zarejestrowania będzie wynosiła 4096, w drugim będzie o połowę mniej czyli 2048, w trzecim 1024, w czwartym 512, piątym 256, szóstym 128. Ilość bitów to ilość możliwych odcieni. Teraz widać dlaczego w cieniach pojawia się szum. Oczy widzą lepiej to, co aparat oddaje gorzej. Każdy ruch suwaka ekspozycji na + powoduje generowanie nie istniejących informacji - szumu. Jest to bardziej widoczne, im silniejsze wzmocnienie sygnału z matrycy - czułość - ISO.
Na przykładach pokażę Wam, że nawet prosta korekcja ekspozycji na +1 da na starcie ok. 25% mniej szumów. Ten jeden f-stop dodatkowo przesuwamy podczas wywoływania na -1, co obetnie szum o kolejne 25%. Jak zawsze jest haczyk - to kadr. W zależności co mamy w kadrze, nie zawsze jest możliwa korekta na +1 czy nawet +2. W takim wypadku staramy się o mniej, byle coś było na +.
Staramy się nie prześwietlać, ewentualnie bardzo delikatnie, pamiętając że zbyt jasne w tym momencie zdjęcie później będziemy korygować.
Według wielu osób, mój korpus C40D jest używalny do ISO 400, a ja poniżej udowodnię, że i 1600 mu nie straszne i to bez uciekania się do super-hiper usuwaczy szumu. Wykorzystam to, co jest dostępne w ACR. Oczywiście gotowe zdjęcia oraz RAW-y będą dostępne w linku na końcu posta.
A teraz do dzieła :)
Screeny z ACR poszczególnych naświetleń na ISO 100, 1600, 1600 +1EV Trzy ostatnie krzaki są tylko na ISO 1600 odpowiednio 0 +1 i +2EV
 |
| ISO 100 |
 |
| ISO 1600 |
 |
| ISO 1600 +1EV |
 |
| ISO 100 |
 |
| ISO 1600 |
 |
| ISO 1600 +1EV |
 |
| ISO 1600 |
 |
| ISO 1600 +1EV |
 |
| ISO 1600 +2EV |
Teraz czas na wyrównanie ekspozycji. Zdjęciom, które naświetliłem na +1 w ACR ustawię ekspozycję na -1 i +2 na -2. Zdjęcia oczywiście należy porównać z odpowiednikami naświetlanymi prawidłowo a nie na +
 |
| ISO 1600 +1 -1EV |
 |
| ISO 1600 +1 -1EV |
 |
| ISO 1600 +1 -1EV |
 |
| ISO 1600 +2 -2EV |
Pokażę teraz co się dzieje, jeśli chcemy rozjaśnić niedoświetlone zdjęcie na wysokim ISO. Będą zdjęcia naświetlane na 0 i w ACR dodam im ekspozycję na +1 i +2
 |
| ISO 1600 ACR+1EV |
 |
| !SO 1600 ACR+1EV |
 |
| ISO 1600 ACR+1EV |
 |
| ISO 1600 ACR+2EV |
Czas na odszumianie 1600 oraz 1600 +1 i +2 - powiększenie 200%
 |
| ISO 1600 NR |
 |
| ISO 1600 +1EV NR |
 |
| ISO 1600 NR |
 |
| ISO 1600 +1EV NR |
 |
| ISO 1600 +2EV NR |
Wszystkie odszumione i zmniejszone zdjęcia są dostępne tutaj: Ściągnij zdjęcia :)
Na koniec ładnie obrobiona fotka na ISO 1600. Można ? Można... :))
piątek, 15 listopada 2013
Jak zmniejszyć zdjęcie w Photoshop?
Jedna z prostszych operacji, która jest niezbędna do prezentacji zdjęć w internecie lub na monitorze/telewizorze. Co prawda przy pełnej obróbce zmniejszanie rozmiaru to przedostatnia czynność, ale nie zawsze musimy wszystkie zdjęcia retuszować. Jeśli musimy tylko zmniejszyć rozmiar, wystarczy wejść w zakładkę obraz i wybieramy rozmiar obrazu. W tabelce ważną rzeczą jest ustawienie metody interpolacji obrazu, należy wybrać dwusześcienną - wyostrzanie najlepsze do redukcji. Pozwoli to uzyskać najbardziej akceptowalny efekt zmniejszania zdjęć.
Oczywiście po wybraniu ilości pikseli bądź długości boków zdjęcia zatwierdzamy wybór i gotowe.
Normalnie po zmniejszeniu powinno nastąpić ostrzenie, ale o tym napiszę w zupełnie innym poście...
Tekst krótki, tak jak film z tutorialem poniżej :)
Oczywiście po wybraniu ilości pikseli bądź długości boków zdjęcia zatwierdzamy wybór i gotowe.
Normalnie po zmniejszeniu powinno nastąpić ostrzenie, ale o tym napiszę w zupełnie innym poście...
Tekst krótki, tak jak film z tutorialem poniżej :)
niedziela, 27 października 2013
Otwieranie wywołanego RAW-a w PS jako obiekt inteligentny
Smart object to bardzo ciekawa "właściwość" jaką nadajemy zdjęciu czy jakiejś warstwie w Photoshopie. Cytując Adobe - "Obiekty inteligentne przechowują zawartość źródła obrazu z ich oryginalnymi cechami, w ten sposób umożliwiają przeprowadzenie bezpiecznego edytowania na warstwie." Przekładając na coś bardziej zrozumiałego - obiekty takie oprócz danych o zmianach jakie wprowadzamy, cały czas przechowują dane początkowe czyli jak obraz wyglądał na początku. Dzięki temu w każdej chwili możemy cofnąć się do początku i wprowadzić nowe dane.
Prosty przykład z rawem : wywołujemy rawa i otwieramy go w PS jako obiekt inteligentny. Podczas dalszej obróbki stwierdzamy, że źle ustawiliśmy balans bieli, bądź za mocno podbiliśmy ekspozycję, za bardzo przyciemniliśmy, źle ustawiliśmy kontrast itd itd... Nie musimy w takim przypadku wywoływać od nowa i tracić czas, możemy wrzucić zdjęcie spowrotem do ACR i dokonać poprawek. Wprowadzamy korekty i przechodzimy do PS nie tracąc praktycznie niczego, wszystko co robiliśmy w samym PS nadal jest jak byo...
Nie musimy otwierać tak zdjęć, możemy w każdej chwili skonwertować każdą warstwę na obiekt inteligentny, pamiętajmy jednak że moment konwersji jest jako by punktem początkowym i do niego odnoszą się słowa Adobe "oryginalne cechy". Jeśli otwieramy wywołanego rawa, to możemy wrócić do wywołania. Jeśli otwarty już plik konwertujemy - możemy najwyżej wrócić do momentu konwersji (warstwy lub całego zdjęcia). Drugą cechą Smart Objest jest możliwość skalowania czy zniekształcania bez utraty jakości. Czyli np wrzucamy na warstwę jakiś obiekt (np. wyciętą modelkę z tła) i możemy dowolnie skalować wielkość a informacja o pierwotnym obrazie pozostanie nie naruszona. Dzięki temu nie nastąpi BEZPOWROTNE pogorszenie jakości skalowanego obrazu. Zapewne w jednym z kolejnych tutoriali pokażę Wam w jaki sposób do tego się zabrać.
Ja najczęściej otwieram wywołane zdjęcia jako OI jeśli nie jestem pewien wywołania, czyli kiedy przewiduję możliwe zmiany WB bądź innych kluczowych danych. Nie muszę w ten sposób marnować czasu na ponowną obróbkę w PS.
Prosty przykład z rawem : wywołujemy rawa i otwieramy go w PS jako obiekt inteligentny. Podczas dalszej obróbki stwierdzamy, że źle ustawiliśmy balans bieli, bądź za mocno podbiliśmy ekspozycję, za bardzo przyciemniliśmy, źle ustawiliśmy kontrast itd itd... Nie musimy w takim przypadku wywoływać od nowa i tracić czas, możemy wrzucić zdjęcie spowrotem do ACR i dokonać poprawek. Wprowadzamy korekty i przechodzimy do PS nie tracąc praktycznie niczego, wszystko co robiliśmy w samym PS nadal jest jak byo...
Nie musimy otwierać tak zdjęć, możemy w każdej chwili skonwertować każdą warstwę na obiekt inteligentny, pamiętajmy jednak że moment konwersji jest jako by punktem początkowym i do niego odnoszą się słowa Adobe "oryginalne cechy". Jeśli otwieramy wywołanego rawa, to możemy wrócić do wywołania. Jeśli otwarty już plik konwertujemy - możemy najwyżej wrócić do momentu konwersji (warstwy lub całego zdjęcia). Drugą cechą Smart Objest jest możliwość skalowania czy zniekształcania bez utraty jakości. Czyli np wrzucamy na warstwę jakiś obiekt (np. wyciętą modelkę z tła) i możemy dowolnie skalować wielkość a informacja o pierwotnym obrazie pozostanie nie naruszona. Dzięki temu nie nastąpi BEZPOWROTNE pogorszenie jakości skalowanego obrazu. Zapewne w jednym z kolejnych tutoriali pokażę Wam w jaki sposób do tego się zabrać.
Ja najczęściej otwieram wywołane zdjęcia jako OI jeśli nie jestem pewien wywołania, czyli kiedy przewiduję możliwe zmiany WB bądź innych kluczowych danych. Nie muszę w ten sposób marnować czasu na ponowną obróbkę w PS.
niedziela, 6 października 2013
Jak otworzyć i obrabiać wiele zdjęć na raz w Camera Raw ?
Chyba każdy nowy użytkownik Photoshopa zastanawiał się, w jaki u licha sposób otworzyć 2 lub więcej rawów na raz w tym przeklętym programie? Zaznaczenie większej ilości rawów zawsze skutkuje otwarciem ostatniego... Z pomocą przyjdzie nam samo Adobe, a właściwie osobny program z pakietu CS, który nazywa się Bridge.
Bridge to nic innego jak zaawansowana przeglądarka do zdjęć i oczywiście RAW-ów, która posiada szereg zalet takich jak masowe zarządzanie plikami, różne rodzaje wyświetlania dodatkowych informacji, możliwość tagowania, oceniania i migracji plików pomiędzy produktami Adobe. Jest w pełni konfigurowalna, więc może pokazywać wszystko tak jak chcemy, dowolnie przestawialne okna, czy wyświetlanie pod zdjęciami najważniejszych danych z Exif... Warto zapoznać sie z "bridżem" bo szybko zrozumiemy ile traciliśmy używając innych przeglądarek ;-)
No więc jak otworzyć wiele plikow na raz w ACR ?? Wystarczy zaznaczyć wybrane zdjęcia a następnie kliknąć ctrl + o lub prawym myszy i wybrać z menu "otwórz lub otwórz w Photoshop".
Zdjęcia zostaną otwarte w ACR, po lewej stronie pojawią się miniaturki i będziemy mogli pracować na wielu plikach. Takie operacje stosujemy zazwyczaj, gdy zdjęcia są zbliżone zawartością oraz były robione z podobnych warunkach. Ja robię to tak :
- zaczynam od pierwszego zdjęcia gdzie ustawiam balans bieli, ekspozycję, poziom czerni, kolory, kontrasty i oczywiście odszumianie
- następnie klikam w wybierz wszystkie i synchronizuj ( tu pojawi się tabelka z opcjami synchronizacji, gdzie możemy odznaczyć co ma nie być synchronizowane)
Po tym pleceniu wszystkie zdjęcia powinny być obrobione w jeden sposób. Tu dokonuje drobnych poprawek, bo jednak każde zdjęcie jest trochę inne i czasem trzeba coś lokalnie poprawić. Trzeba też usunąć jakieś plamki, gdzieś dodać lub ująć czerni, podbić ekspozycję czy wykadrować... Jak już upewnię się, że wszystkie zdjęcia są gotowe, znowy naciskam "wybierz wszystkie" i "otwórz obrazy".
Tu nastąpi przejście z ACR do samego Photoshop-a i dalsza obróbka zdjęć.
Nie jest to nic skomplikowanego i daje ogromną oszczędność czasu, gdy wcześniej pogrupujemy rawy i będziemy je wywoływać po kilka czy kilkanaście jednocześnie.
O samym Bridge postaram się zrobić jakieś tutoriale z ustawieniami i poruszaniem się po programie.
Bridge to nic innego jak zaawansowana przeglądarka do zdjęć i oczywiście RAW-ów, która posiada szereg zalet takich jak masowe zarządzanie plikami, różne rodzaje wyświetlania dodatkowych informacji, możliwość tagowania, oceniania i migracji plików pomiędzy produktami Adobe. Jest w pełni konfigurowalna, więc może pokazywać wszystko tak jak chcemy, dowolnie przestawialne okna, czy wyświetlanie pod zdjęciami najważniejszych danych z Exif... Warto zapoznać sie z "bridżem" bo szybko zrozumiemy ile traciliśmy używając innych przeglądarek ;-)
No więc jak otworzyć wiele plikow na raz w ACR ?? Wystarczy zaznaczyć wybrane zdjęcia a następnie kliknąć ctrl + o lub prawym myszy i wybrać z menu "otwórz lub otwórz w Photoshop".
Zdjęcia zostaną otwarte w ACR, po lewej stronie pojawią się miniaturki i będziemy mogli pracować na wielu plikach. Takie operacje stosujemy zazwyczaj, gdy zdjęcia są zbliżone zawartością oraz były robione z podobnych warunkach. Ja robię to tak :
- zaczynam od pierwszego zdjęcia gdzie ustawiam balans bieli, ekspozycję, poziom czerni, kolory, kontrasty i oczywiście odszumianie
- następnie klikam w wybierz wszystkie i synchronizuj ( tu pojawi się tabelka z opcjami synchronizacji, gdzie możemy odznaczyć co ma nie być synchronizowane)
Po tym pleceniu wszystkie zdjęcia powinny być obrobione w jeden sposób. Tu dokonuje drobnych poprawek, bo jednak każde zdjęcie jest trochę inne i czasem trzeba coś lokalnie poprawić. Trzeba też usunąć jakieś plamki, gdzieś dodać lub ująć czerni, podbić ekspozycję czy wykadrować... Jak już upewnię się, że wszystkie zdjęcia są gotowe, znowy naciskam "wybierz wszystkie" i "otwórz obrazy".
Tu nastąpi przejście z ACR do samego Photoshop-a i dalsza obróbka zdjęć.
Nie jest to nic skomplikowanego i daje ogromną oszczędność czasu, gdy wcześniej pogrupujemy rawy i będziemy je wywoływać po kilka czy kilkanaście jednocześnie.
O samym Bridge postaram się zrobić jakieś tutoriale z ustawieniami i poruszaniem się po programie.
Subskrybuj:
Posty (Atom)